De ultieme autosport, Formule 1 heeft sinds de oprichting van de International Racing Formula in 1946, die de officiële start van de competitie markeerde, duizenden toeschouwers in vervoering gebracht. Tussen indrukwekkende records, nipte overwinningen en ongelooflijke snelheden zullen de hoogtepunten uit de Formule 1-geschiedenis u ongetwijfeld verbazen. De Grootste Records
Formule 1-wedstrijden hebben een aantal indrukwekkende records opgeleverd. Zo heeft de Braziliaan Rubens Barrichello het record voor de meeste Grand Prix-starts, met 326. Hij wordt op de voet gevolgd door de iconische Finse coureur Kimi Räikkönen en de al even legendarische Spaanse coureur Fernando Alonso, met elk 315 starts.
Sommige mensen verzamelen postzegels, anderen geven de voorkeur aan wereldtitels. De onbetwiste kampioen in deze categorie is Michael Schumacher. De Duitse coureur won tussen 1994 en 2014 maar liefst 7 titels. Hij wordt op de voet gevolgd door de Brit Lewis Hamilton met 6 titels, waarvan de meest recente in 2019 werd behaald. Misschien wordt 2020 wel het jaar dat dit record wordt geëvenaard? Om daarachter te komen, kun je de voorspellingen voor het Formule 1-seizoen van 2020 bekijken op gespecialiseerde websites. Welke verrassingen heeft dit nieuwe seizoen voor ons in petto?
Snelheidsfreaks
Formule 1 draait vooral om indrukwekkende snelheden. Het officiële snelheidsrecord werd gevestigd op 21 juli 2006 door de Zuid-Afrikaanse coureur Alan Van der Merwe, die zijn auto naar 397,481 km/u wist te stuwen.
De hoogste snelheid op een circuit werd geregistreerd door de Colombiaan Juan Pablo Montoya, die op 25 augustus 2005 in Monza een snelheid van 372,6 km/u bereikte. Het record tijdens een Grand Prix werd ook in 2005 gevestigd, ditmaal door Kimi Räikkönen. De Finse coureur verbrak het vorige record door zijn auto tijdens de Grand Prix van Italië in 2005 naar 370,1 km/u te stuwen. Over snelheid gesproken: het is vermeldenswaard dat het record voor de langste Grand Prix in de geschiedenis werd gevestigd tijdens de Grand Prix van Canada in 2011. Desastreuze weersomstandigheden dwongen de coureurs om gas terug te nemen en de race werd zelfs na ronde 25 stilgelegd vanwege hevige regen. De eindtijd van deze Grand Prix? 4 uur, 4 minuten en 39,537 seconden. Een record voor traagheid!
Overwinningen op het nippertje
Sommige momenten in de race waren bijzonder adembenemend, en sommige overwinningen werden echt beslist door de kleinste marges. Dit was met name het geval bij de overwinning van Alain Prost in de Grand Prix van Australië, een belangrijk evenement dat nog steeds het publiek in vervoering brengt. Met een achterstand van zes punten op de Brit Nigel Mansell pakte de legendarische coureur Alain Prost de overwinning in de laatste race dankzij een ongelooflijke speling van het lot waardoor Mansell niet bij de beste vier kon eindigen, wat genoeg zou zijn geweest om de overwinning veilig te stellen. De Grand Prix van Italië van 1971 is ondertussen recordhouder voor de kleinste marge op het podium. Slechts 0,09 seconde scheidde de zegevierende coureur Peter Gethin van de als derde geplaatste François Cevert. Nog verbazingwekkender was dat de zilverenmedaillewinnaar Ronnie Peterson de overwinning slechts 0,01 seconde misliep. Nog indrukwekkender was dat de top vijf van deze race over de finishlijn kwam
in minder dan een seconde
Soms zijn de marges ongelooflijk klein. In de kwalificaties ontstond het kleinste verschil tijdens de Grand Prix van Europa van 1997, met… 0,000 seconden tussen de eerste en derde kwalificatie. Michael Schumacher, Jacques Villeneuve en Heinz-Harald Frentzen behaalden allemaal exact dezelfde tijd. Uiteindelijk was het Jacques Villeneuve die de overwinning pakte. Soms lijkt de realiteit onmogelijk.Formule 1, een intense sport bij uitstek, betovert ons met indrukwekkende records, adembenemende snelheden en overwinningen die soms op tienden van een seconde worden beslist.
Een sport die niemand onverschillig laat!
